"   من و دریا  "

خار غفلت مینشانی در ریاض دل چرا

                                                  می نمایی چشم حق بین را ره باطل چرا

بحر ِ طوفان جوشی و پرواز  ِ شوخی موج تست

                                               مانده ای افسرده و لب خشک ، چون ساحل ، چرا

غربت دریای امکانت ، دو روزی بیش نیست

                                              از وطن یکباره گشتی اینقدر غافل چرا

ابر ، اینجا میکند از کیسه دریا ، کَرَِم

                                             ای توانگر بر نیاری حاجت سائل چرا

خط سیر آبی ندارد مسطر ِ موج ِسراب

                                             بیدل!این دلبستگی بر نقش آب و گل چرا 

دل.ن : ...چرا!